28

feb

Dichters

Tegen middernacht zeiden de twee dichters tegen elkaar dat ze nu moesten vertrekken om de laatste metro naar het station te pakken. Gelukkig ben ik met de auto, floepte er uit mijn mond, en toen kon ik het niet meer maken om ze geen lift naar het station aan te bieden. De dichters – een […]

Lees verder

Op het moment van plaatsing (9.10 uur) worden mijn verstandskiezen getrokken. Dit stukje is dus voorgeprogrammeerd. Misschien zou ik voor vrijdag ook een stukje moeten voorprogrammeren, als ik alle horrorverhalen mag geloven. Ik lag vijf dagen plat en at alleen maar Olvarit, hoor ik van de een. Ik leefde dagen op pijnstillers, blikt de ander […]

Lees verder

21

feb

Cijfer

Het was vroeg in de ochtend en ik had slecht geslapen. Op de radio ging het over welk cijfer je jezelf als automobilist zou geven. Terwijl ik daarover over nadacht, reed ik achteruit om een tegenligger voor te laten. Ineens klonk er achter me een doffe bonk en stond mijn auto stil. In de voorruit […]

Lees verder

16

feb

Wind

Het is de wind, zei ik. Laat maar. Het meisje trok haar hand terug alsof we waren betrapt. Het lijdend voorwerp van de voorbije minuten viel schuin naar achter, tegen de gesp van mijn riem. Ik verbeet de pijn. Weet je het zeker? vroeg het meisje. Ze zat al overeind en stroopte de mouw van […]

Lees verder

14

feb

Nee

Ik stond met een pak melk achter een man met een overvolle kar en vroeg heel vriendelijk en rustig of ik voor mocht. Ik had geen haast, maar ik vind het gewoon zonde van mijn tijd om te moeten wachten op iemand die nog niet eens al zijn boodschappen op de band heeft gezet, en […]

Lees verder

11

feb

Glas

Op de borrel van de uitgeverij stond ik te praten met een andere debutant. Achter me stond Jan Cremer. Ik had zin om een geintje met hem uit te halen. Een eenvoudig en flauw geintje, dat mijn vrienden en ik soms bij elkaar uithalen als we ergens staan waar je geen glazen kunt neerzetten. Ik […]

Lees verder

De enige keer dat hij voor een miljoenenpubliek als eerste over de meet kwam, hield hij zijn handen op het stuur. Andrea Peron, wiens gezicht doorgaans fonkelde van vrolijkheid, keek vermoeid en bedroefd – de blik van een renner die in de laatste bergrit buiten de tijdlimiet binnenkomt. Het ging die dag ook niet om […]

Lees verder

07

feb

Rood

Om vanaf kantoor de winkelstraat te bereiken, moet je eerst een kruispunt oversteken. Meestal negeer ik dan het rode voetgangerslicht. Niet om stoer te doen en niet omdat ik haast heb, maar puur vanwege het volstrekte gebrek aan logica in de afstelling van de verkeerslichten. De spelers van Feyenoord zijn nog beter op elkaar ingespeeld. […]

Lees verder

04

feb

Muts

Twitterend liep ik de snackbar binnen en met mijn rug naar de spiegel wachtte ik op de bestelling die ik had doorgebeld. Klaar met het berichtje keek ik op en twee knullen aan een tafeltje draaiden hun hoofden weg, gniffelend, volgens mij. Maar ik ben tegenwoordig zo volwassen dat ik mezelf wijsmaakte dat het niet […]

Lees verder

02

feb

Buik

‘Wat weeg je?’ vroeg de huisarts, zelf graatmager, en zonder mijn antwoord af te wachten: ’90 kilo?’ Ik schudde mijn hoofd en probeerde te glimlachen. ‘Als dat zo lijkt, heb ik misschien dunne botten…’ Met de ellebogen op zijn bureau en twee handen over elkaar onder zijn kin, nam hij me op. Zijn zorgelijke blik […]

Lees verder