We mochten bij haar komen afrekenen, als we de spullen maar niet op de band zetten. Die had ze net schoongemaakt, de vochtstrepen glommen in het tl-licht. Het liefst ging ik nu alsnog in de rij van de andere kassa staan, maar mijn ergernis over de toon waarop we werden aangesproken woog niet op tegen [...]

Het hele stuk van Leiden CS naar mijn werk in Voorschoten zat ik alleen in de bus. Voor ons is het ook een beetje vakantie, zei de chauffeur, die zo vriendelijk was mij bij het stoplicht voor mijn werk af te zetten, zodat ik geen vijf minuten hoefde te lopen. Een uitstekend begin van de [...]

Op Valentijnsdag stonden we met pech langs de A13, rond een uur of zes in de avond. Jij bent onze rem, zei de agent voor we langs de file naar het tankstation werden gesleept. Ik moest het touw strak houden, dat was het. Er volgden enkele doodsbenauwde minuten, waarin ik mijn voorganger geen moment uit [...]

Ik ben lijdend voorwerp in de column van Marcel van Roosmalen voor de VARAgids van deze week. Ik houd van zijn droogkloterige toon en op Facebook like ik veel van zijn updates, die zonder uitzondering linken naar een verhaaltje van zijn hand. Die duimpjes omhoog zijn hem niet ontgaan. Het was voor hem aanleiding om [...]

De regen spoelde vandaag de winter weg, en mijn laatste restje hoop op De Tocht. Gistermiddag pas stond ik voor het eerst op het ijs. Niet op schaatsen, maar op mijn snowboots. Ik houd meer van het gedoe eromheen, is mijn standaardantwoord als mensen vragen naar mijn eigen schaatservaringen. Gistermiddag had ik even zin in [...]

Onze vriend de sterrenkundige deelde in de kroeg zijn proefschrift uit. Hij kwam als laatste binnen en met zijn jas nog aan verspreidde hij de boekjes, met de haast van een flyeraar. Toen ging hij zitten, aan onze kleine tafel vol glazen en flesjes, en probeerde met enkele gerichte vragen de aandacht van zichzelf af [...]

Als het doorgaat, ben ik erbij. Ik kan dan met twee vrienden overnachten bij een oud-collega van een van die twee vrienden. Ik weet niet wie de beste man is en waar die ergens woont. Op vijf minuten van de route, dat weet ik wel. En dat is genoeg. De rest zie ik wel. Het [...]

Met vriend D. zit ik aan een tafeltje op het verhoogde gedeelte van de kroeg. Met brandende ogen, een metalige smaak in de mond; een uur eerder zaten we nog in de voetbalkantine aan de bar en nu drinken we een dubbele espresso om wakker te blijven bij de film die we gaan zien. D. [...]