Als debuterend fictieauteur is het lastig om aandacht te krijgen. Zeker als de auteur in kwestie geen aanleg heeft voor zelfpromotie, niet brutaal genoeg is om aandacht op te eisen, niet genoeg lef heeft om de 1-aprilgrap die eigenlijk best goed was verzonnen ten uitvoer te brengen.

Toch sta ik lokaal en regionaal wel behoorlijk in de spotlights (‘Ik probeer jullie te vergeten, maar kom jou elke dag wel ergens tegen,’ schreef een ex-collega), al is dat nog niet terug te zien in de lokale en regionale boekhandels. Het schiet in dit stadium niet echt op als er twee boeken op een plank bij de ‘L’ staan. De rug oefent nou eenmaal niet zoveel aantrekkingskracht uit als de voorkant; boeken zijn vrouwen.

Deel via social media:
  • Twitter
  • Hyves
  • Facebook
  • NuJIJ
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
  • Add to favorites