We mochten bij haar komen afrekenen, als we de spullen maar niet op de band zetten. Die had ze net schoongemaakt, de vochtstrepen glommen in het tl-licht. Het liefst ging ik nu alsnog in de rij van de andere kassa staan, maar mijn ergernis over de toon waarop we werden aangesproken woog niet op tegen het gemak van meteen aan de beurt zijn. En mijn vrouw liep er al naartoe.

Het bordje met Kassa gesloten zette ze op de hoekrand aan het begin. De lopende band was na een paar rondjes alweer helemaal droog. Ze zat half op de kruk en nam de artikelen aan die ik een voor een zwijgend aangaf, zonder haar aan te kijken. Na het afrekenen zeiden de twee vrouwen elkaar gedag, ik keek de caissière alleen maar even aan.

Deel via social media:
  • Twitter
  • Hyves
  • Facebook
  • NuJIJ
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
  • Add to favorites