(…) Ik bel hem rond half één Nederlandse tijd. Ik stel me voor dat hij op tientallen
meters voor de kust zijn anker heeft uitgegooid en nu met zijn voeten omhoog op het
dek zit, in een hoek waar hij de laatste resten zon in zijn diepbruine gelaat kan laten
trekken. Biertje erbij. Telefoon op schoot. Zin om even wat mooie herinneringen
ophalen. En de knaap die belt komt nog uit Leiden ook. Leuk. Gezellig.

Lees hier het hele verhaal

 

Deel via social media:
  • Twitter
  • Hyves
  • Facebook
  • NuJIJ
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
  • Add to favorites