Vanavond is de zomerborrel van de Bezige Bij, ik ga er voor de tweede keer naartoe. Vorig jaar was ik het meest onder de indruk van de aanwezigheid van Michiel Romeyn. Dat hij er was vond ik veel interessanter dan dat ik me in de nabijheid bevond van zoveel grote schrijvers. En hij is niet eens mijn favoriete Jiskefet-acteur (da’s juffrouw Jannie). Van andere schrijvers begreep ik dat zij er net zo over dachten. Wat Harry Mulisch en Remco Campert ervan vonden, weet ik niet. Die heb ik de hele avond alleen maar zwijgend aan een tafeltje in de hoek zien zitten. Waarom Michiel Romeyn hier was, wist ik toen niet, het maakte me ook niets uit. Ik vond het gewoon mooi om te zien hoe hij daar met een rode kop en een glas in de hand rondliep in die achtertuin. Nergens zag ik hem stilstaan, behalve een keer bij de bar, alleen. Maar het lukte me niet om hem voortdurend in de gaten te houden, hij is echt klein. Hij loopt ook nog eens heel gedrongen. We passeerden elkaar wel een paar keer en dan moest ik me telkens inhouden om niet lekker plat ‘Hey, van Binsbergen, lul!’ te roepen, of ‘Goedesmorgens Storm!’, maar gelukkig ben ik heel erg goed in het onderdrukken van wat ik graag wil.

Deel via social media:
  • Twitter
  • Hyves
  • Facebook
  • NuJIJ
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
  • Add to favorites