Ik luisterde in de tram naar een snikkende vrouw. Ze zat links achter me, haar gezicht was helemaal rood. Haar grote lichaam schokte alsof ze de hik had. Ze snikte steeds harder en na een tijdje stokte haar adem. Op het moment dat de eerste tranen uit haar ogen sprongen en over beide wangen in haar mond rolden, begon ze echt te huilen en voorzichtig keek ik over mijn linkerschouder of er iemand was die zich om haar bekommerde. De oude vrouw naast haar keek uit het raam. Iedereen keek uit het raam. Behalve het meisje dat tegen het stempelapparaat stond en ik probeerde een blik van verstandhouding met haar uit te wisselen, maar ze staarde over me heen. Haar hoofd wiegde mee op muziek uit oordopjes.

Ik keek weer over mijn schouder en ik wist wat me eigenlijk te doen stond, maar ik wilde het niet, echt niet. De aandrang die ik voelde om haar te troosten werd gedreven door plichtsbesef en dat vond ik niet de juiste motivatie. Een beetje hypocriet zelfs. Ook zag ik helemaal voor me hoe de vrouw compleet hysterisch zou worden als ik haar aansprak. Het zweet stond op mijn rug bij de gedachte aan de schaamte die ik zou voelen. Die schaamte zou me bij de eerstvolgende halte doen uitstappen en dan zou ik weer in de kou moeten wachten tot de volgende tram.

We remden af voor een halte, de wielen knarsten op de rails, ik kreeg er kippenvel van. Het huilen was voorbij, maar de vrouw snikte zoals ik haar had aangetroffen. Haar rode gezicht gaf licht.

Voor het meisje dat tegen het stempelapparaat stond, hing nu een jongen van een jaar of twintig aan zo’n lus. Onder zijn arm door keek hij naar de vrouw en hij liet de lus los, boog voorover. ‘Gaat het mevrouw?’

De vrouw knikte. Ze keek hem niet aan, maar ze stopte  met snikken, haalde diep adem en blies langzaam uit. 

‘Oké dan,’ zei de jongen. ‘Sterkte.’ Hij greep de lus weer beet en staarde door het kleine raam van de schuifdeur. Het meisje probeerde vergeefs oogcontact met hem te krijgen.

Drie haltes verder stapten we uit en waaiderden uiteen; de huilende vrouw, het meisje, de jongen, en ik.

Deel via social media:
  • Twitter
  • Hyves
  • Facebook
  • NuJIJ
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
  • Add to favorites