Het is echt een gekkenhuis, antwoord ik sinds kort als mensen vragen naar hoe het met mijn boek gaat. Vorige week betrapte ik mezelf er namelijk op dat ik met mijn ogen rolde en zuchtte toen iemand die vraag stelde. En omdat mensen die gewoon hun belangstelling tonen zo’n reactie niet verdienen en ik beslist niet in de positie ben om zo te zuchten, bedacht ik dat het goed was om een korte reactie klaar te hebben. Een reactie waar mensen direct de ironie in kunnen ontdekken, zeker als ik er op een bepaalde manier bij kijk. Het is echt een gekkenhuis, is zo’n reactie.

Een vrouw die mij niet goed kent en bij wie ik vergat om er op een bepaalde manier bij te kijken, nam het antwoord serieus. Voordat zij doorvroeg, vertelde ik dat er onder het plaatsnaambord Valkenburg – aan beide kanten van het dorp – een plaat is vastgeschroefd waarop staat: Woonplaats van schrijver Rick van Leeuwen. En dat er inmiddels tweemaal daags een volle bus door mijn dorp rijdt, langs de huizen waar ik in mijn jeugd heb gewoond, mijn oude basisschool, het trapveldje waar ik talloze schoenen heb versleten. Hoogtepunt van de tour is het huis waar ik nu woon, waar de mensen – jonge, mooie vrouwen vooral – uit de bus stappen en ruim een half uur blijven staan in de hoop een glimp van mij op te vangen.

Deel via social media:
  • Twitter
  • Hyves
  • Facebook
  • NuJIJ
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
  • Add to favorites