Twee weken geleden kocht ik op straat een boek, voor vijf euro. Daar schreef ik dit stukje over. Het boek gaat over de overgrootvader van het jongetje dat mij het boek verkocht. Een man van drie levens, is de titel. Een biografie van Robert van Gulik: diplomaat, schrijver, geleerde. Volgens het Parool ‘…een voortreffelijk gedocumenteerd portret van een uitzonderlijk mensen…’ Vandaag scheurde ik het plastic eraf. Ik ben eigenaar van de derde druk, verschenen in 1995. De eerste zin van het boek luidt als volgt: ‘Geniale mensen zijn niet in een formule samen te vatten.’ Deze stelling wordt in enkele regels nader toegelicht, waarna blijkt dat de held van het verhaal niet alleen diplomaat, schrijver en (veelzijdig!) geleerde is, maar ook sinoloog (kenner van de Chinese taal en cultuur) en kalligraaf (zeg maar kunstenaar in netjes schrijven). En: ‘Hij vertaalde met evenveel gemak Tibetaanse en Sanskriet teksten als Javaanse wajangverhalen.’ Al met al een druk baasje. Ik ben alleen schrijver en daar kom ik al tijd voor te kort. Ik zou ook graag meer tijd willen hebben om te lezen, er liggen nog zo veel goede boeken op me te wachten. Misschien is ‘Een man van drie levens’ ook wel een goed boek, maar daar zal ik waarschijnlijk nooit achterkomen.

Deel via social media:
  • Twitter
  • Hyves
  • Facebook
  • NuJIJ
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
  • Add to favorites