Bij het overgeven viel zijn kunstgebit in het water. Zijn maten zagen Rinus over de reling hangen en over zijn achterhoofd wrijven. Terug in de kajuit ging de bleke Rinus vloekend naar het badkamertje. Zijn maten waren ondertussen klaar met hun erwtensoep en sleepten hun stramme lijven weer het dek op, gooiden hun lijnen uit. De soep klotste in hun magen. Met een hand hielden ze zich goed vast aan de reling. Alleen Jan niet, die had de lijn van Rinus in zijn handen. De anderen keken toe hoe Jan zijn kunstgebit uit zijn mond haalde, het visdraad om een tand bond en er een strak knoopje in legde. Geen beweging in te krijgen. Jan keek nog even de kajuit in, wierp de lijn weer in zee en liep naar zijn stek, naast die van Rinus.

Ze moesten allemaal hun lach inhouden toen hij terug het dek op kwam, met iets meer kleur in zijn gezicht, wel een sombere blik in zijn ogen. Zijn maten zeiden niets. Beste vent, die Rinus, maar niet echt een goed gevoel voor humor. Eenmaal op zijn stek keek hij niet naar zijn lijn, maar naar de plek waar ongeveer zijn kunstgebit in zee was gezonken. Er dreef nog wat groen braaksel. Je lijn, zei Jan tegen hem. Kijk, speling. Rinus schrok op en er leek iets van een glimlach op zijn gezicht te verschijnen. Niemand had vandaag nog iets gevangen. Met de gretigheid van een kind trok hij de lijn uit het water. Zijn maten hielden zich nog altijd in, maar bij twee van hen liepen de tranen al over de wangen.

Krijg nou wat, mompelde Rinus toen de vangst vlak onder de reling hing. Hij keek schichtig om zich heen, maar zijn maten stonden al om hem heen. Die was ik kwijt, zei hij zonder ze aan te kijken. Hij spoelde de tanden, kiezen en het tandvlees schoon met water uit een drinkfles, droogde het kunstgebit aan zijn broek en schoof het in zijn mond. En toen die mondbewegingen, alsof hij op een taai stuk vlees aan het kauwen was. Nu proestten zijn maten het uit, de boot leek er nog meer van te schommelen. Rinus haalde het ding uit zijn mond en in dezelfde beweging – Jan schreeuwde: Rinus!  - wierp hij het over de reling heen. Het is ‘m niet, zei hij droog.

Deel via social media:
  • Twitter
  • Hyves
  • Facebook
  • NuJIJ
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
  • Add to favorites