Ik zat in de lage stoel die op één poot staat, een wiebelig ding waar je alleen maar als een lamzak in kunt hangen. Ik kies altijd voor deze stoel. Bart en Dennis zaten links achter me op de bank en op de lage tafel tussen ons in stond een schaal Nibbit, ons bier hielden we vast. Bart en Dennis hadden zich verheugd op Manchester United tegen AC Milan, maar dat werd niet uitgezonden, alleen op zo’n sportzender.

De wedstrijd die wel op de NOS was, Real Madrid tegen Lyon, begon aardig, maar eigenlijk volgden we het maar half. Dennis hield op zijn telefoon de andere wedstrijd in de gaten en verder ouwehoerden we wat over voetbal en over wat ons die dagen zoal bezighield. Iedere zoveel minuten riepen we dat Van der Vaart erin moest.

Het enige waar we dieper op in gingen, een minuut of vijf, was of een penaltyserie wel of geen loterij is. Typisch zo’n discussie waarbij het standpunt dat je inneemt afhangt van het moment en van de mensen om je heen. Zo gaat dat bij mij tenminste. Ja, en natuurlijk liepen we de hele wedstrijd te zeiken over Christiano Ronaldo, met z’n maniertjes, die overdaad aan bewegingen, de interessantdoenerij bij vrije trappen, het niets doen bij balverlies. O, en dan die aanstellerige kop van ‘m bij alles. ‘Kijk, hij kan wel janken,’ zei Dennis toen die ijdeltuit van het veld liep zonder tegenstanders te feliciteren. ‘Dat zal hij in beeld niet doen,’ zei Bart. ‘Dan loopt z’n make-up uit. De nicht.’

Deel via social media:
  • Twitter
  • Hyves
  • Facebook
  • NuJIJ
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
  • Add to favorites