Met vriend D. zit ik aan een tafeltje op het verhoogde gedeelte van de kroeg. Met brandende ogen, een metalige smaak in de mond; een uur eerder zaten we nog in de voetbalkantine aan de bar en nu drinken we een dubbele espresso om wakker te blijven bij de film die we gaan zien. D. knikt opzij, naar het tafeltje rechts van ons, op de begane grond. Daar zit de oudere broer van onze vriend K. De broer heeft ons blijkbaar niet zien binnenkomen en aanschuiven, hij concentreert zich op de vrouw tegenover hem. Internet, zeggen we tegen elkaar en lachen, maar we liggen allebei al zo lang uit de markt dat we eigenlijk geen idee hebben hoe normaal internetdaten tegenwoordig is. Prima, zeggen we dan. Het doet ons goed de man met een vrouw te zien. We kennen hem van feestjes bij zijn broertje, onze vriend K. De twee broers zijn tegenpolen, laten we het erop houden dat onze vriend de vlotte en knappe is van de twee. Op gewiekste wijze maakt D. een foto van het stel, met op de zijkant van het plaatje mijn lachende kop, inclusief opgestoken duim. We sturen de foto naar K., die op z’n zachtst gezegd euforisch reageert. Lijken we tóch op elkaar, stuurt hij drie berichtjes later. Inmiddels is er tussen zijn broer en de vrouw een schoteltje met bonnetje neergezet. Er worden muntjes over en weer geschoven, vanuit portemonnees die opengeslagen op tafel liggen. Hoop ik niet, sms ik terug en onderweg naar de bioscoop licht ik die woorden toe. Hier komt geen reactie meer op. In de bioscoopzaal doe ik mijn telefoon uit en de film is spectaculair genoeg om bij wakker te blijven, maar het verhaal helemaal goed volgen lukt me ook weer niet.

Deel via social media:
  • Twitter
  • Hyves
  • Facebook
  • NuJIJ
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
  • Add to favorites