Eergisteren verloor Rafael Nadal in Shanghai van Jürgen Melzer. De 29-jarige Oostenrijker noemde het de mooiste overwinning uit zijn carrière. Ik heb het palmares van Melzer, nummer 12 van de wereld, niet paraat, maar die uitspraak is best opmerkelijk. Hij boekte de overwinning in de achtste finales van een ATP-toernooi (vooruit, wel een Masters-toernooi), en in het naseizoen. Toch kan ik me voorstellen waarom hij deze overwinning op Nadal de mooiste in zijn loopbaan noemt.

Nadal verliest eigenlijk alleen als hij iets mankeert. En volgens mij ziet iedere proftennisser er meer tegenop om tegen een fitte Nadal te spelen dan tegen een fitte Federer. Spelen tegen Nadal lijkt mij – in mijn oneindige tenniswijsheid – ook moeilijker dan tegen Federer, hoewel ik Federer de beste tennisser vind die ik ooit heb gezien. Maar Nadal is echt een muur. Een muur van wie je de ballen twee keer zo hard terugkrijgt. Zware topspinballen tegen de baseline vaak, of via enorme hoeken de baan uit. Zijn precisie, zijn power, zijn tempowisselingen, zijn snelheid; van een Nadal in vorm wint niemand. Van een Federer in vorm ook niet, maar in het elegante en soepele spel van de Zwitser schijnt iets breekbaars door, iets waardoor je denkt dat er kansen zijn. Misschien maakt dat hem zo goed; als geen ander kan hij je hoop aan diggelen slaan. Die ogenschijnlijke kwetsbaarheid, zeker ten opzichte van Nadal, zit ‘m in beginsel in zijn fysiek, hoewel híj zelden geblesseerd is. Nadal is een intimiderende verschijning, een spierbundel die kracht en onoverwinnelijkheid uitstraalt. Federer is ook afgetraind, maar hij heeft een doorsnee lichaam, en vooral een grote neus. En een grote neus boezemt geen angst in. Op een grote neus mik je.

Win je als subtopper van een fitte Nadal, dan heb je zeer waarschijnlijk de beste partij uit je leven gespeeld. Dan heb je met blote handen een perfect gemetselde muur afgebroken. En dan mag je met recht zeggen, in welke ronde van welk toernooi je de overwinning ook hebt geboekt, dat het de mooiste zege in je carrière is. Mooier bijvoorbeeld dan – ik heb het inmiddels even opgezocht – het winnen van de finale (vorig jaar) in Wenen, waar hij geboren en getogen is.

Deel via social media:
  • Twitter
  • Hyves
  • Facebook
  • NuJIJ
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
  • Add to favorites