Ik stond met een pak melk achter een man met een overvolle kar en vroeg heel vriendelijk en rustig of ik voor mocht. Ik had geen haast, maar ik vind het gewoon zonde van mijn tijd om te moeten wachten op iemand die nog niet eens al zijn boodschappen op de band heeft gezet, en die het bovendien lekker rustig aan doet.

‘Nee’, zei hij.

‘Zei u nou nee? Verstond ik dat goed?’

‘Ja’

‘Dus ik mag niet voor?’

‘Nee.’

‘Ok√©,’ zei ik. ‘Prima. Sympathiek, hoor.’

Ik keek naar zijn boodschappen, kreeg een binnenpretje en nam op een kinderachtige maar vreedzame manier wraak. Laat ik het erop houden dat hij thuis op zijn donder gekregen moet hebben van zijn vrouw. Of nee, zijn moeder waarschijnlijk.

Deel via social media:
  • Twitter
  • Hyves
  • Facebook
  • NuJIJ
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
  • Add to favorites