Ik interviewde de nieuwe hoofdtrainer en dacht op de fiets naar huis aan de laatste hoofdtrainer onder wie ons eerste elftal promoveerde, twee seizoenen achter elkaar zelfs. Het hele dorp was er apetrots op dat het was gelukt om naar de eerste klasse te promoveren zonder spelers te betalen. In het weekend van die laatste promotie/degradatiewedstrijd bivakkeerden wij met ons vriendenteam in een enorm landhuis, op een paar kilometer van Brugge. Tijdens de penalties zaten en stonden we met z’n allen rond de tafel waar een telefoon op lag, de speaker op het maximale volume. Onze vriend ter plaatse deed verslag en maakte het nog spannender dan het al was. Toen de laatste penalty raak was, viel de telefoon op de grond en vanaf dat moment herinner ik me niet veel meer. Alleen dat we ruim een half etmaal later buiten in de jacuzzi zaten, met wijn en sigaren, en de zon zagen opkomen.

Deel via social media:
  • Twitter
  • Hyves
  • Facebook
  • NuJIJ
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
  • Add to favorites