Vanavond is de uitreiking van de Libris Literatuurprijs, te volgen bij Nieuwsuur (vanaf 22.00 uur). Een van de genomineerden zat een paar maanden geleden nog bij me in de auto. Toen ik hem feliciteerde met zijn nominatie (voor een andere prijs, trouwens) bedankte hij me, maar in dezelfde adem zei hij dat het hem speet dat ik niet was genomineerd. Ik had er tenslotte ook hard voor gewerkt. Die had ik niet zien aankomen en ik wist niet wat ik terug moest zeggen. Ook omdat ik zeker wist dat hij veel intensiever aan zijn boek heeft gewerkt dan ik. Veel meer uren, veel meer offers.

Ik vroeg me af of ik in zijn plaats ook zo zou reageren. Waarschijnlijk niet. Ik zou gaan ratelen, uitspraken doen die ik niet zelf heb verzonnen. Ik zou zeker geen wedervraag stellen, of het moet over mijn nominatie gaan. Over de prijs die ik ga winnen.

Het zijn zaken waar ik me niet mee bezig hoef te houden. Vanavond zit ik op de bank en duim ik voor de schrijver die in mijn auto zat, en voor nog een genomineerde, aan wie ik vast nog eens een blog zal wijden. En dan heb ik het niet over Grunberg.

 

Deel via social media:
  • Twitter
  • Hyves
  • Facebook
  • NuJIJ
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
  • Add to favorites