Met het emballagebonnetje van drie lege kratten wachtte ik in de rij voor de sigarettenbalie. Voor me stond de rossige reus – vale legerbroek, zware kisten, zwarte capuchontrui – die ik herkende van toen ik nog in deze winkel werkte. Over hem ging het verhaal dat hij een paar keer in de gevangenis had gezeten, wegens geweldpleging. Hij legde een stokbrood, een pakje brie en drie dvd’s van 99 cent op de toonbank en keek met gevouwen armen toe hoe alles vlotjes langs de scanner piepte. Bij de derde dvd klonk er geen piepje. Hoe het kleine, mollige, bleke meisje de barcode ook op de glazen plaat richtte – snel, langzaam, ondersteboven, opzij – niets hielp. Daarom begon ze maar aan het wijsvingermatig invoeren van de code, wat lang duurde; tussen elke twee cijfers keek ze weer op de dvd, de dienstdoende wijsvinger verplaatsend van het toetsenbord naar de dvd en terug. De reus trommelde met zijn witte knokkels op de balie en blies door zijn gesloten lippen, keek op zijn horloge.

De eerste poging tot het handmatig invoeren van de code mislukte. Toen ze er opnieuw aan wilde beginnen, hield de reus een van de twee reeds afgerekende dvd’s zelf tegen de scanner aan. Er klonk een piepje en in het kassascherm verscheen het toegevoegde bedrag. ‘Kijk,’ zei de reus. ‘Zo kan het ook.’ Het meisje schudde haar hoofd en zei, zonder hem aan te kijken: ‘Die is al afgerekend.’ Ze maakte zijn handeling ongedaan en begon weer met het handmatig invoeren van de code. ‘Wat doe je? vroeg de reus, niet langer met zijn knokkels op de balie trommelend, maar nu met de onderkant van zijn vuisten. Hij knikte naar het kassascherm. Zij schudde haar hoofd en zei: ‘Dan komt het verkeerd in het systeem,’ zo zacht dat de wachtende achter mij het waarschijnlijk niet kon horen. Er had zich inmiddels een lange rij gevormd. Mensen stonden te morren. Normaal gesproken zou ik een van die mensen zijn, haast of geen haast, maar ik vond het wel mooi en aandoenlijk om te zien hoe onrustiger de reus werd en hoe onverstoorbaar dit toch onzeker ogende meisje bleef proberen haar werk volgens de regels te doen, en hoe ze daar uiteindelijk in slaagde. Ik bleef zelfs rustig toen zij er na het scannen van mijn emballagebon maar niet in slaagde de kassa open te krijgen.

Deel via social media:
  • Twitter
  • Hyves
  • Facebook
  • NuJIJ
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
  • Add to favorites