Bij het stoplicht stond een lesauto. Achter het stuur zat een oude man, hij leek op de Harry Mulisch van pakweg twintig jaar geleden, maar dan zonder de haakneus. De instructeur was van mijn leeftijd, een jaar of dertig. Achterin zat iemand die waarschijnlijk rijlessen had gekregen voor zijn achttiende verjaardag. Hoe langer het stoplicht op rood bleef, hoe nerveuzer de oude man in zijn spiegels keek en hoe verder hij over zijn stuur boog, bijna met zijn kin op het stuur. Mijn voetgangerslicht sprong op groen, maar ik had geen haast en bleef staan, leunde met mijn armen over elkaar tegen de paal en keek.

Deel via social media:
  • Twitter
  • Hyves
  • Facebook
  • NuJIJ
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
  • Add to favorites