Vorige week citeerde ik voor het eerst uit de Pyttersen’s Nederlandse Almanak 2012: de 110de jaargang van het ‘Jaarlijks verschijnend handboek van organisaties, instellingen en personen in Nederland.’ Een handboek vol met initiatieven waarvan het bestaan me totaal onbekend was.

Vandaag eentje in de categorie Gehandicapten. Maak kennis met ‘Roze Gebaar’,  een netwerk van COC Nederland voor dove en slechthorende homo’s en lesbo’s. De achternaam van de secretaris is De Bruin. Doelstellingen zijn belangenbehartiging voor deze doelgroep en het organiseren van gezellige bijeenkomsten. Verder geven ze voorlichting over homoseksualiteit binnen de dovenwereld. En ja, ook andersom.

Wat me bezighoudt is de categorie waarin dit netwerk is ondergebracht. Gehandicapten. Buiten de vraag of ‘Roze Gebaar’ dan wel gevonden wordt, is het interessant om te weten wat de mensen waar het om gaat van deze categorisering vinden? Zien zij zichzelf in de eerste plaats eigenlijk als homo of als gehandicapt? Als een homoseksuele dove of als een dove homoseksueel? En hoe ziet de buitenwereld deze mensen? Het lijkt een beetje op de vraag of iemand een schrijvende acteur of acterende schrijver is. Maar dan zonder de succesvolle bijklank. Niet dat homoseksuele doven of dove homoseksuelen niet succesvol kunnen zijn natuurlijk, maar, nou ja. Bijklank zei ik.

Wat ik me ook afvraag: bestaat er eenzelfde netwerk voor blinde en slechtziende homo’s en lesbo’s? Met als naam ‘Roze Geluid’? Of: ‘Roze Toon’? In de index is hierover niets te vinden. Vreemd. Zijn er geen blinde en slechtziende homo’s? Of zijn er niet genoeg om een netwerk van te maken? Wordt een netwerk van blinde homo’s misschien te veel gedoe?

Allemaal vragen waar ik het antwoord niet op weet. Eén ding weet ik wel: de komende maand kijk ik niet bij Google Analytics op welke zoektermen mijn website is gevonden.

Deel via social media:
  • Twitter
  • Hyves
  • Facebook
  • NuJIJ
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
  • Add to favorites