De bolle eigenaar van de pizzeria zong een liedje voor de jarige aan de tafel naast ons. Volare. De onderkant van de microfoon op zijn enorme pens. Ze zaten met een man of tien aan tafel, maar niemand deed mee. Ze leken zich te schamen, voor de zanger, voor de jarige, voor zichzelf. Maar alle andere tafels zongen mee. Wij ook met z’n vijven. Uit volle borst. Tenminste, ik. Met mes en vork in de lucht. Daar is een filmpje van, maar dat zult u nooit zien. Ik had die middag Maredsous-bier gedronken, in hetzelfde tempo waarmee de anderen hun gewone bier tot zich namen. Maar ik had me nou eenmaal voorgenomen Maredsous te drinken en het tempo bijhouden was geen probleem en als er niet was besloten om de kroeg te verruilen voor de pizzeria had ik nog uren door kunnen gaan. Mijn vrouw filmde hoe ik opging in het moment, soms zelfs met ogen dicht, om haar telefoon na een paar seconden weg te draaien naar de vriend rechts van haar. Die knikte even naar mij en zei hoofdschuddend in de camera: ‘Daar krijg jij nou een kind van.’

Deel via social media:
  • Twitter
  • Hyves
  • Facebook
  • NuJIJ
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
  • Add to favorites