Deze week kreeg ik het cd’tje met daarop de foto’s van de boekpresentatie. Het schijfje ging direct in de laptop en ik klikte door avond heen, herinnerde me bij vrijwel iedereen wat ik voor in het boek had geschreven. En ik herinnerde me dat ik af en toe best moest lachen om wat ik zelf opschreef.

Zoals bij een vriend van mijn schoonvader, die voorover boog en dicteerde wat hij in mijn handschrift aan zijn vrouw wilde meegeven. Ik had het idee dat hij er een tijdje op had zitten broeden. Uit privacyoverwegingen reproduceer ik de tekst hier niet, maar u moet zich voorstellen dat ik ongeveer het volgende moest noteren: Schrijven is passie, lezen is emotie. Of andersom, dat weet ik niet meer. Maar wat ik zelf wel grappig vond, achter Schrijven is passie, lezen is emotie schreef ik (zegt Joop), toen Joop even wegkeek. Hij kon er ook wel om lachen, maar misschien lachte hij omdat het mijn avond was en ik op een podium zat te signeren.

Deel via social media:
  • Twitter
  • Hyves
  • Facebook
  • NuJIJ
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
  • Add to favorites