Met de laptop onder mijn arm ging ik naar zolder om te schrijven. Maanden geleden maakte ik hier bekend dat ik daar mijn nieuwe werkplek had gecreëerd. De realiteit is dat ik nog steeds vaak aan de eettafel zit te schrijven, zeker als ik alleen thuis ben. Maar deze avond, die als schrijfavond op de gezamenlijke kalender stond genoteerd, had ik eigenlijk niet zo zin om te schrijven, en dan zou ik beneden te snel zijn afgeleid, dus ging ik rond half acht naar zolder. Daar was het warm en benauwd. De zon hing ter hoogte van de kerkklok, was nog geel en scheen vol naar binnen. De gordijntjes aan weerszijden van het raam – voor twee kleine zijramen – konden niet dicht, die hingen er als decoratie. In de zijramen zat wel beweging en ik duwde ze open, zo ver mogelijk, maar ik merkte geen verschil. Het bleef warm en benauwd. Van links klonk het geschreeuw van kinderen, verder weg het harde gebrom van een of andere machine. Ik kon me niet herinneren dat ik deze geluiden beneden had gehoord, maar dat kwam misschien omdat ik aan de voorkant van ons huis tv had zitten kijken. Het gebrom hield na vijf minuten op, maar het geschreeuw werd alleen maar erger. Ik boog voorover uit het raam om te zien waar het vandaan kwam, maar in de achtertuinen binnen mijn blikveld zag ik niemand.  Ik sloot de raampjes, maar omdat ik me inmiddels zo bewust was van de geluiden hielp dat niets. Tegen een uur of acht stopte het geschreeuw, maar zo abrupt dat ik wel kon inschatten wat er zou volgen. De kerkklok luidde en het janken begon, duurde zeker een kwartier, met wisselende intensiteit. Ik staarde me blind op de twee zinnen die ik had weten te schrijven. Lelijke zinnen, maar ik liet ze staan, als springplank naar iets beters, als rechtvaardiging van de tijd die ik ergernis had doorgebracht. Het janken stopte geleidelijk, met een paar lange uithalen tot besluit. Daarna was het helemaal stil, maar echt stil. Zo stil dat ik even helemaal niets durfde te doen en mijn adem inhield, bang dat ik met voor handeling dan ook een evenwicht zou verstoren en alles weer op gang zou brengen – alles behalve waarvoor ik naar zolder was gekomen.

 

Deel via social media:
  • Twitter
  • Hyves
  • Facebook
  • NuJIJ
  • LinkedIn
  • del.icio.us
  • Google Bookmarks
  • Print
  • PDF
  • Add to favorites